![άτομο με κοινωνικό άγχος σε πλήθος ίσως συμβάλλει στη μείωση του πληθυσμού](/images/Arthra_Psixikis_Ygeias/psychikes_diataraxes/Agxos_Stress/AukshshKoinAgxous_f.jpg)
Η προβλεπόμενη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού από το 2064 θα είναι αποτέλεσμα του κοινωνικού στρες, σύμφωνα με μια ερευνητική υπόθεση.
Ένας επιστήμονας της περιβαλλοντικής υγείας από το Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης ανέπτυξε μια «αγνοημένη υπόθεση» για να εξηγήσει την προβλεπόμενη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού με έναρξη το 2064.
Το στρες που προκαλείται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και άλλες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις που είναι κατά πολύ κενές ή που μας καταβάλλουν μπορεί να οδηγεί ή να συμβάλλει σε αλλαγές στην αναπαραγωγική συμπεριφορά και φυσιολογία, προτείνει ο Αλεξάντερ Σουβόροβ, αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας και Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης.
Σε ένα άρθρο του, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Endocrinology, εξετάζει διάφορες θεωρίες γύρω από προηγούμενη μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού, καθώς τα μοντέλα προβλέπουν μια «αξιοσημείωτη» μείωση του πληθυσμού από 9,7 δισεκατομμύρια ανθρώπους το 2064 σε 8,8 δις ως το 2100. Οι πληθυσμοί μερικών χωρών έχουν ήδη φτάσει στο ανώτατο σημείο και προβλέπεται να μειωθούν κατά 50% ως το τέλος του αιώνα.
Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό της επερχόμενης πληθυσμιακής πτώσης είναι ότι σχεδόν αποκλειστικά προκαλείται από μειωμένη αναπαραγωγή, παρά από παράγοντες που αυξάνουν τους δείκτες θνησιμότητας (πολέμους, επιδημίες, λιμό, ακραίες καιρικές συνθήκες και καταστροφικά γεγονότα), γράφει στο άρθρο.
Ο Σουβόροβ περιγράφει μια υπόθεση που συνδέει τις αναπαραγωγικές τάσεις με τις πληθυσμιακές πυκνότητες, προτείνοντας ότι η πυκνότητα αντανακλά την ποιότητα και τη συχνότητα των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων. Σύμφωνα με το άρθρο, τα αυξανόμενα πληθυσμιακά νούμερα συμβάλλουν σε λιγότερο ουσιαστικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, κοινωνική απόσυρση και χρόνιο στρες, τα οποία στη συνέχεια καταστέλλουν την αναπαραγωγή.
Τα τελευταία 50 χρόνια, προέκυψε μείωση στις μετρήσεις σπέρματος κατά 50%. Το στρες είναι γνωστό ότι περιορίζει την ποσότητα του σπέρματος, την ωορρηξία και τη σεξουαλική δραστηριότητα, σημειώνει ο Σουβόροβ. Ενώ οι αλλαγές στην αναπαραγωγική φυσιολογία συνήθως αποδίδονται στις επιδράσεις των ρυπαντών που διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα, ο ερευνητής πιστεύει ότι αυτό δεν είναι ο μόνος παράγοντας.
Διαβάστε σχετικά: Το κοινωνικό άγχος μας δυσκολεύει να θυμηθούμε τις θετικές εμπειρίες
Πολυάριθμες μελέτες άγριας ζωής και εργαστηρίου έχουν δείξει ότι οι πληθυσμιακές κορυφώσεις συνήθως ακολουθούνται από αυξημένο στρες και μειωμένη αναπαραγωγή. Όταν επιτυγχάνεται μια υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, κάτι συμβαίνει στο νευροενδοκρινικό σύστημα που καταστέλλει την αναπαραγωγή. Οι ίδιοι μηχανισμοί που παρατηρούνται στα άγρια είδη μπορεί να λειτουργούν και στους ανθρώπους, γράφει ο ερευνητής.
Ο Σοβούροβ επισημαίνει αρκετές αλλαγές στην αναπαραγωγική συμπεριφορά που συμβάλλουν στη μείωση του πληθυσμού, όπως το ότι οι άνθρωποι κάνουν λιγότερα παιδιά και περιμένουν περισσότερο μέχρι να ξεκινήσουν οικογένεια ή επιλέγουν να μην κάνουν παιδιά. Όμως, θεωρεί ότι παράλληλα συμβαίνουν και βιολογικές αλλαγές. Χρειάζεται να διεξαχθεί περισσότερη έρευνα, όπως μελέτες που καθορίζουν τα επίπεδα κορτιζόλης στο αίμα, που είναι ένας σημαντικός δείκτης του στρες.
Μια καλύτερη κατανόηση της αιτιακής αλυσίδας που περιλαμβάνεται στην αναπαραγωγική καταστολή από παράγοντες που σχετίζονται με την πληθυσμιακή πυκνότητα μπορεί να βοηθήσει να αναπτυχθούν παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας και άλλων αναπαραγωγικών καταστάσεων, γράφει ο Σουβόροβ.
Ο ερευνητής ελπίζει ότι η υπόθεσή του προσφέρει μια ελκυστική περιοχή έρευνας που θα τραβήξει το ενδιαφέρον επιστημόνων από διαφορετικά πεδία.
Επιμέλεια - Απόδοση: Ισμήνη Τσοχαλή, επιμελήτρια κειμένων
Πηγή
*Απαγορεύεται ρητώς η αναπαραγωγή χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων της ιστοσελίδας*