![άτομο βρίσκει 5 ενδείξεις ότι είναι εγωιστικό](/images/Arthra_Psichologias/Proswpikothta/Aytognwsia/EndeikseisEImEgwistes_f.jpg)
Ο εγωισμός ήταν εξελικτικά αναγκαίος για την επιβίωσή μας. Υπάρχει όμως ένα όριο. Μπορείς να το διακρίνεις στον εαυτό σου;
Οι άνθρωποι είμαστε προγραμματισμένοι να προσέχουμε τον εαυτό μας. Όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο προσέχω τον εαυτό μου και στο είμαι εγωιστής. Όταν σκεφτόμαστε το εαυτό μας, δε σημαίνει ότι πάμε αντίθετα με τη γενναιοδωρία, την ανιδιοτελή συμπεριφορά και την αλληλεγγύη. Στην πραγματικότητα, στις κοινωνίες που ζούμε σήμερα, κάποιος που είναι αλτρουιστής και γενναιόδωρος μπορεί να έχει πολλά οφέλη. Οφέλη που είναι επίσης εσωτερικά, κι έτσι διατηρούν το κίνητρό μας.
Πολλοί νιώθουν ότι πρέπει να είναι εγωιστές επειδή οι άλλοι είναι εγωιστές και η κοινωνία δημιουργεί μεγάλη ανασφάλεια. Παρ’ όλα αυτά, ο καλύτερος τρόπος για να προσελκύουμε ευκαιρίες είναι να κάνουμε μια πιο γενναιόδωρη ζωή, να ενδιαφερόμαστε περισσότερο για τους άλλους και να είμαστε λιγότερο ατομιστές.
Πώς ξέρεις ότι είσαι εγωιστής
Οι άνθρωποι είναι φυσικά εγωιστές γιατί ο εγωισμός προήλθε από την ανάγκη για επιβίωση. Παρ’ όλα αυτά, και η συμπόνια γεννήθηκε για τον ίδιο λόγο. Τα ανθρώπινα όντα πιθανώς δεν θα είχαν επιβιώσει χωρίς την ικανότητα να σχηματίζουν συνεργατικές σχέσεις. Με αυτή την έννοια, είναι απαραίτητο να ορίσουμε εκ νέου τον εγωισμό και να βρούμε την ισορροπία ανάμεσα στα συμφέροντά μας και εκείνα της κοινωνίας στην οποία ζούμε.
1. Δυσκολεύεσαι να κατανοήσεις τα οφέλη της γενναιοδωρίας;
Το να σκέφτεσαι το κοινό καλό ή το καλό των άλλων είναι μια πράξη κατά κάποιο τρόπο εγωιστική, γιατί, τουλάχιστον στη θεωρία, αυτό που είναι καλό για την ομάδα ή τους άλλους ωφελεί και το άτομο. Ένας εγωιστής δεν μπορεί να δει τα πλεονεκτήματα του να μοιράζεται τον χρόνο, τις γνώσεις ή τους πόρους του. Οι εγωιστές πιστεύουν ότι μόνο αυτό που τους ωφελεί είναι πραγματικό όφελος ή, ακόμα χειρότερα, ότι είναι καλύτερα να έχουν το δικό τους μικρό όφελος παρά ένα μεγάλο όφελος που θα μοιράζονται με άλλους.
2. Είσαι νευρικός όταν δεν έχεις τον έλεγχο;
Είναι καλό να μπορείς να διατηρείς τον έλεγχο, όμως τι συμβαίνει όταν τον έλεγχο τον έχει άλλος; Τι συμβαίνει όταν βασίζεσαι σε άλλους; Μπορείς να αναλάβεις την ευθύνη άλλων; Μπορείς να σεβαστείς την απόφασή τους και να την ακολουθήσεις;
Για έναν εγωιστή, η συνεισφορά και οι ανάγκες των άλλων είναι λιγότερο σημαντικές από τις δικές του. Οι εγωιστές έχουν ανάγκη να ελέγχουν ό,τι τους επηρεάζει, άμεσα αλλά και έμμεσα. Αυτό το άγχος για έλεγχο, τους κάνει να είναι πολύ επικριτικοί απέναντι στους άλλους και να προβληματίζονται όταν χρειάζεται να μοιραστούν την ευθύνη ή να χάσουν ένα μέρος του ελέγχου.
Διαβάστε σχετικά: Γιατί είναι δύσκολο να αποδεχτούμε τα λάθη μας;
3. Δυσκολεύεσαι να εργαστείς σε ομάδες;
Η συνεργασία απαιτεί την ικανότητα να ακούς, να αναλαμβάνεις δεσμεύσεις και να δέχεσαι τις γνώμες και τις προτάσεις των άλλων. Αυτό σχετίζεται με την εμμονή με το χάσιμο του ελέγχου που αναφέρθηκε προηγουμένως. Με αυτή την έννοια, η αδυναμία να εργάζεσαι στο πλαίσιο μια ομάδας μπορεί να υποδεικνύει πρόβλημα εγωισμού. Η συνεργατική νοημοσύνη είναι απαραίτητη για όποιον κινείται σε κοινωνικό πλαίσιο. Αυτό είναι ο λόγος που η συνεργασία είναι απαραίτητη σε όλους τους τομείς, από τη μάθηση ως την επιχειρηματική ανάπτυξη.
Πετυχαίνουμε περισσότερα αν συνεργαζόμαστε, αν ο καθένας συνεισφέρει ό,τι μπορεί και το θέτει στην υπηρεσία των άλλων, έτσι ώστε να συνεχίσουν να εξερευνούν και να διευρύνουν τη γνώση τους. Ένας εγωιστής δεν μπορεί να το δει αυτό, επειδή βλέπει το κέρδος των άλλων ως δικό του χάσιμο, όταν στην πραγματικότητα όλοι κερδίζουν.
4. Δυσκολεύεσαι να αναλάβεις την ευθύνη;
Το να παρακάμπτεις το φταίξιμο είναι ένας συνηθισμένος τρόπος για να δικαιολογείς κάτι που δεν πήγε καλά. Ένας άνθρωπος που δεν αναλαμβάνει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί είναι πιθανώς ένας εγωιστής που ξέρει μόνο πώς να αποφεύγει τις συνέπειες ή πώς να μη χαλάει την εικόνα του.
Ωστόσο, η ανάληψη της ευθύνης είναι πολύ απελευθερωτική, όσο είναι και το να αποδέχεσαι ένα λάθος των άλλων χωρίς να τους κρίνεις ή να τους εξευτελίζεις. Το να αποδέχεσαι την ευθύνη χωρίς το βάρος της ενοχής είναι μια σπουδαία πράξη γενναιοδωρίας απέναντι στον εαυτό σου, και αυτή η γενναιοδωρία επεκτείνεται και σε άλλους όταν χρειαστεί.
5. Νιώθεις ότι ποτέ δεν σου είναι αρκετό και θέλεις παραπάνω κάθε φορά;
Αν είσαι άτομο που δεν χαίρεται με αυτό που ήδη έχει, η κύρια έγνοια σου πάντα θα είναι να έχεις κάτι περισσότερο, κι έτσι οι ανάγκες των άλλων θα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Ένας άνθρωπος που δεν εκτιμά αυτό που έχει, νιώθει άτυχος και φτωχός, και δεν μπορεί να δει την αξία κάποιων πραγμάτων, τα οποία, αν και ασήμαντα, μπορεί να είναι αυτό που χρειάζεται.
Ένας άνθρωπος επιφανειακός και υλιστής είναι συνήθως ένας εγωιστής που ενδιαφέρεται μόνο για τις δικές του υλικές ανάγκες και επομένως αγνοεί τις ανάγκες των άλλων, υλικές και συναισθηματικές.
Απόδοση: Ισμήνη Τσοχαλή, επιμελήτρια κειμένων
Πηγή