![panic crisis](/images/field/image/panic.jpg)
Τα άτομα που υποφέρουν από κρίσεις πανικού συνήθως είναι πολύ οργανωμένα, τους αρέσει η τάξη και το πρόγραμμα και επιθυμούν να έχουν τον έλεγχο στα πράγματα και στις σχέσεις τους. Λειτουργούν περισσότερο εγκεφαλικά παρά συναισθηματικά.
Συνήθως κάποια τραυματική εμπειρία τους ακολουθεί η οποία δεν επεξεργάστηκε συναισθηματικά έτσι ώστε επέφερε ένα συναισθηματικό κλείσιμο ή ακόμα και πάγωμα των συναισθημάτων τους… Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν συναισθήματα αλλά επιλέγουν να τα λογικοποιούν αντί να τα βιώνουν γιατί δεν ξέρουν πως αλλιώς να τα διαχειριστούν.
Πολλές φορές υπάρχει μεγάλη δυσκολία στο να ζητήσουν βοήθεια από ειδικό γιατί είτε υπάρχει φόβος ότι θα υπεισέλθουν σε “σκοτεινά και περίεργα” μονοπάτια σε σχέση με την παιδική τους ηλικία είτε γιατί έχουν μάθει να τα κάνουν όλα μόνοι τους οπότε το αξιακό τους σύστημα είναι αντίθετο στο να "δεχτούν" βοήθεια. Πράγμα που βέβαια δεν τους βοηθάει. Έρχονται στο γραφείο μου άνθρωποι οι οποίοι υποφέρουν για χρόνια και δεν παίρνουν την απόφαση να επισκεφτούν ειδικό παρά μόνο όταν όλο αυτό αρχίζει να γίνεται ανυπόφορο και δυσλειτουργικό, ή όταν ξεκινάει κάποια φοβία ή αρχίζει να έρχεται η κατάθλιψη.
Σκέψεις ότι “θα περάσει” ή ότι δεν “είμαι τρελός” για να πάω σε ειδικό δεν βοηθούν και ενισχύουν το έργο των κρίσεων πανικού που είναι να καταφέρουν να αποδεκατίσουν το άτομο, να το αποδυναμώσουν και να χάσει τις δραστηριότητες και τα πράγματα που το χαροποιούσαν, το ενδυνάμωναν, το έκαναν να χαίρεται.
Η επίσκεψη στον ψυχολόγο είναι απαραίτητη και πρέπει να γίνεται άμεσα για να μπορέσει το άτομο να εξέλθει από το φαύλο κύκλο του πανικού και τον φόβο του φόβου. Πολλές φορές οι άνθρωποι που παθαίνουν κρίσεις περιμένουν ότι θα ξαναπάθουν κρίση και έτσι ένα άγχος αναμονής τους προσμένει στην καθημερινότητά τους. Αυτό το άγχος “συμμαχεί” με τις κρίσεις και πολλές φορές φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα, “άλλη μια κρίση πανικού”. Όσο πιο γρήγορα ξεκινήσει κάποιος τη θεραπεία τόσο πιο αποτελεσματικά και άμεσα θα αντιμετωπίσει τις κρίσεις! Εάν το άτομο συνεργαστεί με τον ειδικό ψυχολόγο θα αρχίσει να καταλαβαίνει ποιοι μηχανισμοί που χρησιμοποιεί φέρνουν τους πανικούς, ποιους συμμάχους έχουν οι πανικοί, τι του λένε και τι ζητάνε από αυτόν/αυτήν.. Θα αρχίσει να τους συνδέει με ρόλους που έχει στην ζωή του (π.χ του δυνατού που δεν ζητάει βοήθεια κτλ), με το πως επικοινωνεί με τους άλλους... Το πιο σημαντικό στη θεραπεία είναι να βρει και ποιες εναλλακτικές λύσεις έχει για να τις αντιμετωπίζει, ερχόμενος “πρόσωπο με πρόσωπο” με αυτές χωρίς να τις αφήνει να τον ακινητοποιούν, να αγνοεί αυτα που του λένε “ότι είναι αδύναμος, ότι δε μπορεί να τα καταφέρει ή ότι οι άλλοι σκέφτονται ότι ειναι “άρρωστος 'η αδύναμος” τότε θα αρχίσει σύντομα να βελτιώνεται και να αγνοεί τις κρίσεις και προοδευτικά να τις εξουδετερώνει.
Οι κρίσεις πανικού εμφανίζονται στην ζωή του κάθε ανθρώπου γιατί κάτι σημαντικό θέλουν να του “πουν” αλλά δεν έχουν τον τρόπο. Θέλουν να του εκφράσουν παρά τον τρόμο που του προκαλουν αρχικά ότι είναι έτοιμος να αλλάξει αρκετά πράγματα στην ζωή του, ότι είναι σημαντικό να αγαπήσει τον εαυτό του, να μη βάζει τους άλλους πριν από αυτόν αγνοώντας τις δικές του συναισθηματικές ανάγκες, θέλουν να του πουν ότι αξίζει να ζει και να λαμβάνει αυτά που θέλει από την ζωή χωρίς άγχος και ενοχές.
Τότε θα καταλάβει ότι επεισόδια έρχονται για να το αφυπνίσουν και να του υπενθυμίσουν ότι χρειάζεται να επαναπροσδιορίσει τη λειτουργία του και να έρθει πιο κοντά στα συναισθήματα του ή στον εαυτό του τις ανάγκες, τις επιθυμίες του.... ΕΙΝΑΙ η ευκαιρία του για αλλαγή...